محنترها ورنج هایرزندگی انسان راربرای تحمل آتش درد آماده وپخته می سازند انسان درسایه ی محنت ها ورنج ها وحکمت ها چنان درک درستی نسبت به زندگی را می آموزد که اگرهمهیزعمرش درراحتیروآسایش وبدون هیچ آزمایشی بسر می برد. هرگز نمی توانست به آتها دست یابد واقعآ درد بهترین آموزگار انسان است. ما ازغمدوااندو ه های خود ۰یزهایی را یاد می گیریم که زندگی مرفوتوامدبا بی خیالیرو بی اعتناییر، نمی تواند آن را به ما بیاموزد.

آرامشدرآسمانراست:

اگرنتوانستی بهدجلویت نگاهرکنی ، چون آینده ات تاریک وجبهم است . اگر نتوانستی بهپشت سرت نگاه کنی، چوندگذشته ات دردآور است. به آسمان چشم بدوز وبه پاک آفریدکار مهربان امیدوار باش تاراحتی وآرامش را پیدا کنی

نگاه متفاوت:

انسان درسایهرجهت دهی به قوه ی درک وفهمش می تواند . ازعمق بحران ومصیبت نتیجه یررضایت بخشی را بیرون بکشد که باید بخاطر آن پاک آفریدگار مهربان را ستایش کند. همانگونه که سرووسالارشعگهیدان محراب حضرت عمر رض چنین کرد: هروقت کهدچار مصیبتی شده امد سهمسئله را درمورد آن به یاد آورده ام یکی اینمصیبترمربوط به دینم نیست. دوم درحدو اندازه خودش است. و سوم پاداش خدا را در مورد آن به یاد آورده امد، به امیدحق فدااحمدرحمتی سمیعرآباد تربت جام.